Αυξητική μαστού: Σιλικόνη σήμερα, λίπος αύριο

Τα εμφυτεύματα στήθους από σιλικόνη, που εφευρέθηκαν το 1962, αν και έχουν ένα καλό προφίλ, είχαν ένα δύσκολο δρόμο.

Η δεκαετία του εξήντα τα λάτρεψε, σε αντίθεση με την δεκαετία του ογδόντα, η οποία διαδήλωσε εναντίων τους, λόγω των επιπλοκών τους.

Σε αυτά τα εμφυτεύματα αναφέρεται το Wmag.com, τον Μάιο του 2012: "Τώρα επέστρεψαν: μεγαλύτερα, ασφαλέστερα και πιο δημοφιλή από ποτέ." Στην πραγματικότητα, το FDA ενέκρινε πρόσφατα ένα νέο εμφύτευμα στήθους από σιλικόνη που κατασκευάζονται από τη Sientra.

Η Αμερικανική Εταιρεία Αισθητικής Πλαστικής Χειρουργικής (A.S.A.P.S) αναφέρει ότι μόνο το περασμένο έτος, 316.848 αυξήσεις μαστών εκτελέστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορείτε να το ονομάσετε τάση της μόδας ή ενίσχυση της θηλυκότητας, πάντως ένα είναι σίγουρο, η αυξητική στήθους θα συνεχίζει να μας απασχολεί στο μέλλον.

Έτσι, είναι απόλυτα λογικό το Wmag.com να αναρωτηθεί, "Πώς τόσες πολλές γυναίκες ενδιαφέρονται να έχουν ένα μεγαλύτερο στήθος, από ότι τις προόριζε η φύση";

Η Victoria Pitts-Taylor, διευθύντρια του Κέντρου για τη Μελέτη των Γυναικών και της Κοινωνίας στο City University της Νέας Υόρκης, κατηγορεί τα μέσα ενημέρωσης και τις γυναίκες, που νιώθουν ότι θα πρέπει να ανταγωνιστούν αυτό που είναι ουσιαστικά μια ειδική αισθητική. Υπήρξε μια εποχή που το μεγάλο στήθος, ήταν πρόβλημα.

Αν κάποιος ήθελε να ενισχύσει το μέγεθος του στήθους του, υπήρχε ο φόβος για τα υλικά του εμφυτεύματος. Στις αρχές του 20ου αιώνα, όπως φανερώνουν οι εκθέσεις του Wmag.com, οι πλαστικοί χειρουργοί προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν για υλικά πληρώσεως το γυαλί, το ελεφαντόδοντο, το φυστικέλαιο, το γάλα κατσίκας και βοδιού, το μέλι και την παραφίνη.

Με την επανάσταση των πλαστικών, υλικά όπως το  τεφλόν, το νάιλον και  το πλεξιγκλάς, ρίχτηκαν και αυτά στο μίγμα. Το στήθος πήρε δικιά του προβολή έχοντας το Χόλιγουντ ως υπερασπιστή του.

Η Marilyn Monroe, η Jayne Mansfield, η Jane Russell και η Rita Hayworth πλημμύρισαν τα περίπτερα με τα πλούσια ελέη τους. Το Wmag.com αναφέρει ότι το 1964, η Carol Doda, που πρωτοστάτησε τόπλες σε go-go χορό, υποβλήθηκε σε δεκάδες ενέσεις σιλικόνης και η τεχνική αυτή έγινε απαραίτητη σε αυτά τα κυκλώματα.

Ωστόσο, με αυτή την τεχνική, η σιλικόνη έτεινε να μετακινηθεί ή να συσσωρευτεί ή να στερεοποιηθεί σε μη επιθυμητή περιοχή. Μετά την τεράστια πρόοδο στις χειρουργικές τεχνικές, όσο αφορά την αύξηση του μαστού, έχοντας ως αποτέλεσμα λιγότερες λοιμώξεις και μια σημαντική μείωση σκλήρυνσης (κάψας), το ερώτημα είναι: "Μπορούν τα εμφυτεύματα στήθους από σιλικόνη να γιορτάσουν τα 100ά γενέθλιά τους;"

Οι εκθέσεις του Wmag.com, απαντούν πως μάλλον όχι.  Τώρα οι γιατροί εργάζονται με λιπώδη κύτταρα, που μπορούν να μεταμοσχευθούν στον μαστό. Ο πρώην πλαστικός χειρουργός, ο οποίος είχε δουλέψει με τις πρώτης γενιάς εμφυτεύματα στήθους από σιλικόνη το 1962, λέει, "Το μέλλον είναι το λίπος."

Είτε παραφίνη είτε σιλικόνη είτε φυσιολογικός ορός, το λίπος σας, δεν μοιάζει με την αυξητική του μαστού, αυτός είναι και ο λόγος που θα παραμείνει.

Περισσότερρα για την αυξητική του στήθους στο εξειδικευμένο μας web site: www.breast-surgery.gr